#altayöktem Tag

Yer Kalmamış Ölüme

musluğu açtım yüzümü yıkamak için su yoktu yüzüm yoktu lavaboya dökülsün istedim akan neyse artık lavabo yoktu yürüdüm çıktım banyodan ayaklarım yoktu nasıl yürüdüm bilmiyorum bilmek diye bir şey yoktu sanırım bu düzlemde aşk da yoktur diye düşündüm düşünce yoktu aşk vardı sanırım çünkü kasıklarımda ince bir telaş kasıklarım yoktu saltanatı çökmüştü kırılan camların hasır bir koltuğa oturdum koltuk yoktu, zaten olsa da oturamazdım kalçalarım yoktu boşluğu bozmuştu bilinmeyen bir güç sanırım boşluk yoktu. nereye düştüm o zaman kim bilebilir ki bunu diye merak ettim merak falan yoktu bir fincan çay doldurdum bir kadını kaşıkladım bir sineği yakaladım, çiğnedim hepsi bu adını üç kez söyledim yüksek sesle adın yoktu bir insan nasıl adsız olabilir diye korktum korku yoktu. sanırım bir tek şey vardı artık bir prenses gibi süzüldü bıçak elimde bıçak vardı. eminim, ama kan yoktu bedenimde ölüme yer kalmamış hayret nasıl doldurduysam artık kendimi, nasıl tıka basa yer kalmamış ölüme (Bu şiir, ilk olarak DeliKasap Dergisi 2002 Temmuz Edisyonunda yayımlanmıştır.)...

Right Menu Icon